معلم زمان - دل نوشته های شخصی
آنچه نیاموختم از اوستاد -- سیلی ایام بمن یاد داد
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : علی حاجی رضایی
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما در خصوص مطالب :







آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

به نام خداوندی که از شدت حضور ناپیداست

دیروز درحالی که داشتم تو مسیری رانندگی میکردم به این فکر افتادم که چطوره که اگه کسی منو ببینه و بهم بگه که مثلا یه دکمه لباست بازه ، یقه پیراهنت مناسب نیست یا کوشه لباست خاکیه با اشتیاق میپذیرم و ازش تشکر هم میکنم ولی اگه بگه که رفتارت در فلان مکان یا فلان زمان مناسب انتظاری که از تو میره نبوده و باعث شده برداشت بدی ازت بشه خیلی ناراحت میشم وشاید هم عکس العمل هم نشون بدم  چرا؟؟؟

خیلی فکر کردم و در نهایت در درون خودم به این نتیجه رسیدم که با نقد شدن مشکل دارم و یک تناقض بزرگی که در خود پیدا کردم این بود که برخلاف این امر خیلی هم خودم دیگران را نقد میکنم و این دو مقوله کاملا یک تضاد شخصیتی در انسان بوجود میاره و مطمئنا آرامش رو هم از آدم میگیره .

دعا میکنم که خدا این توان روبهم بده که هر انتقاد و یا اعتراضی را توهین تلقی نکنم.(شما هم برام دعا کنین)





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
شنبه 26 بهمن 1387
علی حاجی رضایی
شنبه 26 بهمن 1387 04:21 ب.ظ
ببخشید اسم نویسندش یادم رفت دکترمحمد علی حقیقی چاپ نهمشم اومده
شنبه 26 بهمن 1387 04:17 ب.ظ
وبلاگ جالبی دارید اگر کتاب تکنولوژی فکررو بخونیدو از مطالبش در وبلاگتون استفاده کنید بد نیست
شنبه 26 بهمن 1387 04:16 ب.ظ
سلام حاجی
دست به نوشتنم كه خوبه.
وباگ قشنگی داری
الان لینكش می كنم


 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات